یالوم داستانهای کتاب را از زبان خودش مطرح میکند و با نثر روان و فارغ از پیچیدگی سعی کرده مفاهیمی همچون مسئولیت، عشق و مرگ را برای عموم مردم به تصویر بکشد. او با نگارش این داستانها، خوانندهی کتاب را با هراسهای درمان که در جامعه وجود دارد روبهرو میکند و در غالب داستان مسائل پیچیدهی وجودی را برای انسانهای عصر تکنولوژی مرور میکند. اروین یالوم با به تصویر کشیدن فضای درمان در داستانهایش، درمان کردن با همدلی و از طریق گفتوگو را آموزش میدهد و بیمارانش را مانند پدیدههای خارجی ترسیم نمیکند. داستانهای این کتاب قابل درک و دلنشین برای همهی افراد است زیرا قلم یالوم متاثر از سالها رابطهاش با انسانها است.
دیدگاه خود را بنویسید